Specyfika badań nieniszczących magnetyczno-proszkowych

Specyfika badań nieniszczących magnetyczno-proszkowych

Badania magnetyczno-proszkowe (MT) zaliczane są do grupy badań nieniszczących. Metoda ta znajduje zastosowanie w przypadku elementów ferromagnetycznych, charakteryzuje się szybkim procesem przeprowadzenia badania.

Kiedy wykonuje się badania magnetyczno-proszkowych?

Badania nieniszczące magnetyczno-proszkowe mają na celu wykrycie niezgodności powierzchniowych oraz do 2 mm pod powierzchnią. Opierają się na działaniu procesów magnetycznych. Znajdują zastosowanie wszędzie tam, gdzie badaniu podlega materiał, który ma być poddany procesom zmiany kształtu. Powszechnie wykorzystywane są m.in. w przemyśle lotniczym, motoryzacyjnym, energetycznym, petrochemicznym, odlewniczym. Przeprowadzane są również w przypadku badań złączy spawanych, materiałów poddawanych obróbce skrawaniem, procesom technologicznych takich jak np. wciskanie, wtryskiwanie oraz gięciu, a także zginania i tłoczenia. Nadają się także do badania odlewów, odkuwek, złączy spawanych oraz wszędzie tam, gdzie konieczna jest weryfikacja powierzchni lub tego, co znajduje się bezpośrednio pod nią. Do przykładowych niezgodności wykrywalnych podczas badania nieniszczącego magnetyczno-proszkowego zaliczamy m.in. pęknięcia powierzchniowe, porowatości, zakucia, przyklejenia itp.

Badanie MT nie nadaje się do badań materiałów z rodziny aluminium, stali austenitycznych, miedzi i magnezu.

Badania magnetyczno-proszkowe w praktyce

Podczas badań magnetyczno-proszkowych wykorzystywane jest zjawisko rozproszenia pola magnetycznego. Metoda polega na detekcji strumienia magnetycznego pola rozproszenia, które pojawia się w miejscach ewentualnych nieciągłości. Do magnesowania używa się magnesów stałych, elektromagnesów jarzmowych, cewek magnesujących (w zależności od potrzeb).

Badania MT należą do jednych z najskuteczniejszych i najszybszych metod kontroli nieniszczącej. Najczęściej wykonywane są w ramach kontroli złączy spawanych na etapie ich wytwarzania lub eksploatacji. W ramach badań magnetyczno-proszkowych wyróżniamy dwie techniki: barwną i fluorescencyjną.